优范网 诗词网 再次衍公约看杏花

再次衍公约看杏花

我生独后邵康节,白首黄尘走阡陌。 兴来犹作山水游,不减当年谢康乐。 归来读书茅屋底,不悟庭中雨漂麦。 往年为客上湘水,万里不异僧行脚。 东还苕霅又十年,日夜思归叹萧索。 移舟五湖吊范蠡,酾酒三高祠太伯。 岂无苍弁晴岚翠,亦有洞庭秋月白。 不问乌飞与兔走,自乐鸢飞共鱼跃。 去年买舟上吕梁,横波利石森戈戟。 狂吟不信风涛险,浩饮只恐沧溟窄。 眼中往往逢故人,谩说人民已非昨。 去年二月到燕城,官河水动冰初拆。 解装孤馆深闭门,尘缨未暇沧浪濯。 城西招提双杏树,闻道花开亦将落。 汤休妙语数见招,怜我同是江南客。 嗟余卧病已旬浃,出门不奈东风恶。 西家蹇驴许相借,明日无风便如约。 政使飘零满地香,共拾残英带冰嚼。

译文

我生于邵康节之后,头发全变白后还奔波于尘世之中走田间的小路。兴致一来还游历山水风景,这兴致兴致不逊于当年的谢康乐。回到家中在茅屋底下读书,却没有发现庭院中雨水把麦子都漂走了。往年我曾经作为客人在湘水上游历,走万里路也并不觉得自己像僧人一样四处行脚。回到苕霅也有十年了,日日夜夜思念着故乡而感叹生活的萧索。移舟到五湖去吊念范蠡,把酒酾酒祭祀三高的太伯。在苍翠的山岚中观赏翠绿的景色,在洞庭欣赏皎洁的秋月。不关心乌飞兔走的时间流逝,只感到鸢飞鱼跃的生活很快乐。去年买舟北上吕梁,波涛横流艰险如森林中的戈戟一般。即使面对风浪危险而吟诗不停,乘着酒兴或许只会担忧大海的宽广浩荡而不觉沧溟过于狭窄。一路上常常会遇到老朋友,谈笑之间说说当地百姓的生活已经不是从前那样了。去年二月我到燕城去,官河水动冰初解。回到寓所放下行装深闭房门,俗事冗务繁杂没有闲暇去洗濯尘缨。听说城西寺庙中有两棵杏树花开正盛也快要凋落了,汤休多次邀请妙语相招,可怜我同是他乡作客的江南人。嗟叹我已经卧病十多天了,出门实在不能忍受这东风的恶劣。西家借来跛脚驴,明日天无风便如约前往。即使是飘零满地杏花芳香四溢,我们共同拾取花瓣带着冰雪一同咀嚼品尝其芳香美味。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版