优范网 诗词网 弃妇篇

弃妇篇

庭前双桃李,及时花又子。明岁亦如斯,岁岁春风里。 孰云贱妾可相比,一朝轻掷成覆水。夫婿孰云如岁时,一岁一时情未离。 可知男儿情多少,不及女流酒一卮。老姑何尝怒堂上,草草直把中心痴。 何必区区分缣素,吟就白头他不顾。妇人三十亦翩翩,抚影不自知其故。 新人不是可恨人,郎亦不过钱为主。儿饥女哭门墙东,寄与新人勿太妒,尤愿新郎勿再误。

译文

庭前种着两棵桃树和李树,桃李的花开的很及时又能结出果实。明年也一样像这样硕果累累,年年春风和煦。哪里说我这个卑微的人可以和他们相比呢?一朝被抛弃,就像被倒出的水不能再收回。丈夫的心哪里能像桃李树那样年年岁岁不变,而是一旦变心就会离我而去。要知道男人对女人的情意有多少的话,看看女流之辈喝酒就能明白一清二楚。婆婆怎么会真的对媳妇发怒呢?一切只是由于感情太痴傻。何必在乎区分这个界限是布还是丝绸呢?丈夫已经白头不顾了。女人三十岁的时候仍然很美丽,对着镜子也不能知道其中的原因。新人并不是可恨的人,丈夫也只是因为贪图钱财而移情别恋的罢了。儿饿、女哭都在东边吵个不停,在这里叮嘱新嫁的女人不要太嫉妒忌妒会伤感情,也希望新郎不要再次犯错。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版