优范网 诗词网 为朱良贞题扇

为朱良贞题扇

考亭夫子安亭来,爱我溪上红莲开。 手摇羽扇坐忘暑,戏折碧筒闲作杯。 碧筒杯宽任鲸吸,却嫌玉童催饮急。 李云处世若大梦,杜曰举觞须累十。 白日欲下清风徐,我怀与世同卷舒。 如何苦索题此扇,大呼墨卿当醉馀。 为君遥想白鹿洞,那得武夷清景共。 还期月夕究参同,似此前脩足珍重。

译文

武夷山中的朱夫子从安亭来到我这里,欣赏溪上盛开的红色莲花。他摇着羽毛扇子坐而忘暑,戏折荷叶当作酒杯。用荷叶杯喝酒时酒杯很宽,可以让酒像鲸鱼吸水那样喝进肚里,只是嫌童仆催他喝酒太急。李白说人生如梦应该开怀畅饮,杜甫说举杯畅饮必须饮十杯八杯才痛快。白天快要过去,清风阵阵,我的情怀与世情卷舒一样自由自在。怎样苦思冥想创作这把扇上的诗画呢,酒后大呼叫墨匠来完成。为你遥想福建的白鹿洞,怎么能与武夷山的清景相比呢?期待月夜研究《参同契》,像以前的先贤那样重视修炼身心。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版