优范网 诗词网 秋云篇赠别郭东皋

秋云篇赠别郭东皋

云气亘四时,未觉萦怀抱。如何才及秋,黯黯满苍昊。 梧桐一叶从风起,萧飒秋声已盈耳。秋云片片更堪怜,遥逐秋风度秋水。 秋风偏促愁怀恶,世情况比秋云薄。人生踪迹本难期,还与秋云共飘泊。 与君相别动经秋,握手俄惊大火流。谁知楚泽搴蓠日,复轸青门折柳愁。 此时惆怅看秋云,一带秋山送落曛。别后悬悲秋月里,数声秋雁不堪闻。

译文

天空中的云彩四季可见,并没有特别吸引我注意的地方。然而到了秋天,天气阴沉,乌云满天覆盖,让人感到不安。随着梧桐叶落,秋风瑟瑟作响,秋云显得更加惹人怜爱。它们随着秋风飘荡,穿越秋水之间。秋风让人感到愁闷,世间的事情也像秋云一样变幻莫测。人生旅途中的行踪难以预料,就像秋云一样漂泊不定。

我们分别已经很久了,再次相见时已经是秋天。我们握手时惊讶地发现时间已经像大火一样流逝。谁知道在楚国采摘香草的日子已经一去不复返了,现在却让人再次感受到折柳送别的悲伤。此时我看着秋云感到惆怅,秋山映衬着落日余晖,别有一番凄凉之意。别后悬挂于心中的悲伤像秋夜里孤独的雁声一样让人无法承受。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版