优范网 诗词网 潇湘行

潇湘行

岁暮浮潇湘,天空豁心目。 霁日千林开,高云万峰簇。 江色岩霏水郭隈,垂萝飞幌隐楼台。 疏松野寺钟磬响,枯苇沙汀鸿雁哀。 风烟奕奕纷奇状,海贾湖商日流荡。 浣妇新妆映绿波,渔人密罟抛洪浪。 年年岁岁此江津,今日人过非昔人。 曾闻埋没屈原骨,不复飘零贾谊身。 楚人宫中罢歌舞,十二峰头泣云雨。 岸上谁家越女讴,珠帘罗幕桂堂幽。 江南本自山川胜,日暮其如客子愁。 当昔孙吴汉照烈,衡湘转战江流血。 功臣名将巳寂寥,石碑铜柱俱沦灭。 秦皇威力震羌胡,仍回车驾遍寰区。 驰道至今潇水上,秋风惟见白云孤。 白云孤以飞,湘水自南下。 安得从之亦北旋,东园种竹耕西野。

译文

年底时分漂浮在潇湘水上,天空开阔使人眼前一亮。雨后的太阳使千林开放,云彩高耸与万峰聚集。江水的颜色与岩石和水边的雾气融为一体,下垂的藤蔓和飘动的布幔遮蔽了楼台。稀疏的松树和野寺钟声响起,枯萎的芦苇在沙洲上,大雁发出悲哀的叫声。风云烟环绕展现奇异的景色,海上的商人湖上的客商每天都留恋徘徊。洗衣妇女的新妆映衬在碧绿的波浪中,渔人用密网在洪浪中捕捞。年年岁岁此处在江边津渡,今日的人已非昔日之人。曾经听说这里有屈原的遗骨,贾谊也不再漂泊无依。楚宫中歌舞已停止,十二峰头上云雨悲泣。岸上是谁家的越地女子在歌唱,珠帘和罗帐在桂堂深处幽幽。江南自有优美的山川景色,但日暮时使人产生忧愁。想当年孙吴汉在此激烈交战,血染衡湘地区的江水。功臣名将已然寂寥无闻,石碑铜柱也都埋没消亡。秦始皇的威力震慑羌胡,回车驾遍览天下。如今驰道仍在潇水上,秋风中只有孤独的白云飘荡。白云孤独地飞翔,湘水依然向南流淌。怎样才能跟随它向北旋转呢?我在东园种竹在西野耕作。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版