优范网 诗词网 国风 · 鄘风 · 载驰

国风 · 鄘风 · 载驰

载驰载驱,归唁卫侯,驱马悠悠,言至于漕,大夫跋涉,我心则忧。 既不我嘉,不能旋反,视尔不臧,我思不远。 既不我嘉,不能旋济,视尔不臧,我思不閟。 陟彼阿丘,言采其蝱,女子善怀,亦各有行,许人尤之,众穉且狂。 我行其野,芃芃其麦,控于大邦,谁因谁极,大夫君子,无我有尤,百尔所思,不如我所之。

注释

载(zài):语助词。 驰、驱:孔疏:“走马谓之驰,策马谓之驱。” 唁(yàn):向死者家属表示慰问,此处不仅是哀悼卫侯,还有凭吊宗国危亡之意。毛传:“吊失国曰唁。” 卫侯:指作者之兄已死的卫戴公申。 悠悠:远貌。 漕:地名,毛传:“漕,卫东邑。” 大夫:指许国赶来阻止许穆夫人去卫的许臣。 嘉:认为好,赞许。 视:表示比较。 臧:好、善。 思:忧思。 远:摆脱。 济:止。 閟(bì):同“闭”,闭塞不通。 陟(zhì):登。 阿丘:有一边偏高的山丘。 言:语助词。 蝱(méng):贝母草。采蝱治病,喻设法救国。 怀:怀恋。 行:指道理、准则,一说道路。 许人:许国的人们。 尤:责怪。 众:“众人”或“终”。 穉(zhì):同“稚”,幼稚。 芃(péng)芃:草茂盛貌。 控:往告、赴告。 因:亲也、依靠。 极:至,指来援者的到达。 之:往,指行动。

译文

驾起轻车快驰骋,回去吊唁悼卫侯。挥鞭赶马路遥远,到达漕邑时未久。许国大夫跋涉来,阻我行程令我愁。 竟然不肯赞同我,哪能返身回卫地。比起你们心不善,我怀宗国思难弃。竟然没有赞同我,无法渡河归故里。比起你们心不善,我恋宗国情不已。 登高来到那山冈,采摘贝母治忧郁。女子心柔善怀恋,各有道理有头绪。许国众人责难我,实在狂妄又稚愚。 我在田野缓缓行,垄上麦子密密遍。欲赴大国去陈诉,谁能依靠谁来援?许国大夫君子们,不要对我生尤怨。你们考虑上百次,不如我亲自跑一遍。

赏析

《国风·鄘风·载驰》是中国古代第一部诗歌总集《诗经》中的一首诗,是春秋时期许穆夫人的作品,作于卫文公元年(公元前659年),是卫国被狄人占领以后,许穆夫人赶到曹邑为吊唁祖国的危亡而作。全诗四章,一、三章各六句,二、四章各八句。第一章交代本事;第二章开始写诗人内心的矛盾;第三章矛盾渐渐缓和,诗的节奏渐渐放慢;第四章写夫人归途所思。此诗在强烈的矛盾冲突中表现了深厚的爱国主义思想,显示了很强的思想性和艺术性。
友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版