优范网 诗词网 靳庄行

靳庄行

长清六月才禾黍,大家小家愁无雨。 草根挑尽木如冬,又见探雏啖野鼠。 沙中稚子哭欲绝,阿爷卧路不能语。 三年长饿一息在,那复余情念儿女。 破屋一叟捣榆皮,我问捣之欲何为? 土性多沉糠性浮,榆末和之可为糜。 极知强活能几时,暂于肠胃勉撑持。 妻子填壑老我存,死者长乐生者饥。 恸哭无声但有泪,瘦骨令人摧肝脾。 道旁一庙有神坐,黄金为身受香火。

译文

六月时节的济南长清县水稻与黍稷茂盛生长,无论大家还是小家都为久旱无雨而忧愁。草根被拔净了,树木枯得像冬天的树一样,又看到雏鸟啄食田间的田鼠。一群孩童在沙滩上失声痛哭,卧倒在路上的爷爷有话却无力说出。经过三年长时间的饥饿存活已经很不容易了,他们心中那还有其他的感情去关爱自己的儿女呢?一个破屋里的老人正在捣榆树皮,我问为什么要捣它。他说把树中容易下沉的榆皮与漂浮的糠秕混合起来就可以做成粥。我知道勉强维持生命能活不了多长时间,但还是暂时在肠胃里勉强维持着。妻子儿女早已被饿死填入坟墓了,只有我在这世上苟活而已。内心十分悲伤,只是无声地哭泣落泪,田间的瘦骨如柴的饿殍使我的肝胆寸寸碎裂。路边有一个庙宇内有神坐着享受香火,这些神祇身上却是黄金做的像。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版