优范网 诗词网 贺新郎 · 挽住风前柳

贺新郎 · 挽住风前柳

挽住风前柳,问鸱夷当日扁舟,近曾来否?月落潮生无限事,零落茶烟未久。谩留得莼鲈依旧。可是功名从来误,抚荒祠、谁继风流后?今古恨,一搔首。 江涵雁影梅花瘦,四无尘、雪飞云起,夜窗如昼。万里乾坤清绝处,付与渔翁钓叟。又恰是、题诗时候。猛拍阑干呼鸥鹭,道他年、我亦垂纶手。飞过我,共樽酒。

译文

我挽着风中摇曳的柳枝,问鸱夷先生那日乘的小舟,最近是否曾来过?月落潮起,世间有多少事情已湮没,茶烟刚刚散去,留下的只有莼菜和鲈鱼依旧。然而,功名总是误人,我抚摸着荒凉的祠堂,又有谁能继承这份风流?古今的遗憾,只能以搔首表达。

江水倒映着雁影和瘦梅,四周空旷无尘埃,雪花飞舞,云雾缭绕,夜晚的窗户明亮如白昼。在这万里乾坤清绝的地方,只能托付给渔翁和钓叟。这恰好是题诗的时刻。我猛拍栏杆呼唤鸥鹭,说将来我也将成为垂钓的高手。飞过的我,愿与你共饮一杯酒。

(注:鸱夷先生,即范蠡,春秋时越国大夫,助越王勾践灭吴后,乘扁舟泛五湖而去。此处的“鸱夷当日扁舟”即指范蠡泛舟五湖的情景。)

赏析

这是一首借写夜季之景,寄托自己归隐而去的心志之作。词的上片着重歌咏“三高”,以抒发追思先贤的幽情。下片,着重写钓雪亭边夜雪的情景。进而表明自己如前贤一样隐居垂钓的心愿。
友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版