优范网 诗词网 客馆辞归

客馆辞归

铁冠兼卉服,老去乐清贫。 流水琴中趣,闲云物外身。 竹房留客惯,花径弄孙频。 自有幽栖处,喧嚣颇厌人。

译文

戴铁帽身穿彩绣衣,年迈还是乐观贫穷的生活。有琴声和流水作伴,有闲云陪伴身心。竹屋常留客人,花径养育了子孙后代。在那幽静居所安然憩息,非常厌恶被世俗的喧嚣所打扰。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp