优范网 诗词网 游广胜寺东岩

游广胜寺东岩

年来百念如寒灰,老眼慵向时人开。 犹有爱山缘未断,芒鞋信步东岩隈。 东岩幽胜甲晋境,寒藤古木生苍苔。 谁凿云根泄海眼,惊波深泻如奔雷。 衲僧具眼觑天奥,作亭闯尔临渊洄。 亭中空洞纳万象,收奇揽秀无遗材。 倚阑清坐洗尘念,洒然冰雪涵灵台。 上方一目尽千里,劳筋未暇穷崔嵬。 百年名刹烬一炬,可怜金碧成蒿莱。 世间兴废岂足道,会看穹壤论三灾。 短生乘化不暂驻,须臾变化随风埃。 心知所历皆梦境,题诗漫识吾曾来。 下山一笑便陈迹,但见白塔苍烟堆。

译文

多年来内心对一切都已淡漠,不再关心世事,如同冷却的灰烬。老眼昏花,懒得面向世俗人群。但我依然喜爱山川,情感纽带尚未断绝,穿着草鞋随意漫步于东岩的边缘。

东岩的幽静与美景胜过晋地的名胜,古老的树木和藤蔓覆盖着青苔。是谁在云根处凿开了海眼的通道,波涛汹涌,犹如奔雷般倾泻。那些僧侣们独具慧眼,窥探到了天地的奥秘,建造了一座亭子,就在临渊回旋之处。

亭中空旷,似乎能容纳万物,奇妙秀丽之景尽收眼底。我靠着栏杆安静地坐着,清洗着尘世的杂念,心境如同冰雪般清澈。站在高处,一眼望去,千里之景尽收眼底,但我的精力无法穷尽这些山川的壮丽。

那著名的古寺百年辉煌,却在一把火中化为乌有,金碧辉煌的建筑如今成了荒芜的草丛。世间万物的兴盛与衰败,又怎能值得挂齿?我们将会看到天地间的三大灾难。短暂的生命随着时光流逝而不停留,一瞬间就会随风消逝。

我心中明白所经历的一切都是梦境,题诗只是为了随意记录下我曾经来过。下山后,一切就像陈旧的痕迹,我只看到白色的塔和苍茫的烟雾矗立在那里。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp