优范网 诗词网 赠五官中郎将诗四首 其二

赠五官中郎将诗四首 其二

余婴沉痼疾,窜身清漳滨。 自夏涉玄冬,弥旷十馀旬。 常恐游岱宗,不复见故人。 所亲一何笃,步趾慰我身。 清谈同日夕,情盻叙忧勤。 便复为别辞,游车归西邻。 素叶随风起,广路扬埃尘。 逝者如流水,哀此遂离分。 追问何时会,要我以阳春。 望慕结不解,贻尔新诗文。 勉哉修令德,北面自宠珍。

译文

我身患难以治愈的疾病,只好离开京城到清漳河畔疗养。从夏天到玄冬(泛指四季),十多旬的病期使他变得心迷而渐渐懒惰起来。一直担心要去泰山拜访亲友,却再也不能见到故旧知己了。他多么亲近我的亲人啊,见到我步履艰难地走过来探望慰问他时满面忧虑的慈情显得那么亲切可爱!我和故旧清谈不已从天亮至深夜,倾吐着久别重逢的忧喜苦乐的心情。不久我又将与他们离别,乘坐的车子就要回到西邻去了。树叶随着秋风纷纷飘坠,宽广的道路扬起了烟尘。时间就像流水一样消逝了,悲哀的是就要和亲友离别了。我们一再追问何时才能再次相会,他们要我等到大地春回之时再重逢。仰慕之情使我的心久系于此,解不开怀的情结赠送给你们新的诗篇。勉励你们要修炼好的品德啊,亲朋好友都会仰慕你们的美德。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版