优范网 古籍史书 历代游记选

《历代游记选》●清朝 游双溪记

作者:

干隆四十年七月丁已,余邀左世琅一青,张若兆应宿,同入北山,观乎双溪。一青之弟仲严,与邀而疾作,不果来。一青又先返。余与应宿宿张太傅文端公墓舍,大雨溪涨,留之累日,盖龙溪水西北来,将入两崖之口,又受椒园之水,故其会曰双溪。松堤内绕,碧岩外交,势若重环。处于环中,以四望烟雨之所合散,树石之所拥露,其状万变。夜共一镫,凭几默听,众响皆入,人意萧然。

  当文端遭遇仁皇帝,登为辅相,一旦退老,御书“双溪”以赐,归悬之于此媚,优游自适于此者数年乃薨,天下谓之盛事。而余以不肖,不堪世用,亟护,蚤匿于岩交,从故人于风雨之夕,远思文端之风,邈不可及。而又未知余个者之所自得,与昔文端之所娱乐于山水间者,其尚有同乎耶,其无有同乎耶?

  题记:这篇小品于尺幅之中,熔写景、吊古、抒怀于一炉。作品先写双溪岩石青碧,松树茂密如长堤,婉曲如双环。置身环中,四望烟云,或分或合,树石忽隐忽显,变幻万千。夜深人寂,点灯静坐,松声、风声、水声、蛙声不绝于耳,凄清的夜里更令人增添了几许惆怅、几许失落。后写双溪曾是清初宰相张英退隐之地。当年张英功成身退,衣锦还乡,优游山水,是何等闲适,何等潇 洒。由此联想到自己满腹经纶,空有报国之志而怀才不遇。自己流连山水的心情与张英怎么能相同呢?磋跎岁月的无奈与忧伤隐隐约约流露了出来,读之情思绵绵,余味无穷。
●清朝 岘亭记 目录 ●清朝 游媚笔泉记
友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版