优范网 古籍史书 伯牙琴

《伯牙琴》正文·友古斋记

作者:邓牧

钱君德平,吴越国王后也。性嗜读书,扁友古其斋,请余记。余闻所谓友者,其志同其道合也,愈巳不得以言,友不愈已若不足以为友,使抱关击柝,友列国之君,蓬户桑枢友千金之子,人必惑之。古人远矣,辞色弗相接,出处弗相及,声名事业又弗得同日语,君今人,乃奋乎千百世下,强与为友,岂果前所云者?君曰:吾取友斯世也,多固不敢以人为不巳若,又幸愈于已者,退然友之。幼而入学,以至于居乡,以至于往来东西,概乎有所益矣,安得遗所见而追所间哉。顾孟氏子以为友天下善士未足,又尚论古之人者,窃有慕焉。故吾读古人诗,则李杜之羁穷,韦柳之放达,李陵苏武之慷慨激烈,如支颐摇膝,在我左右,以为未也。则读古人文章,又如与汉太史公唐韩柳宋欧苏王黄辈,终日辨论而弗巳,则犹以为未也。正冠肃衽,取圣经贤传读之,于是皋夔稷契伊傅周召孔孟之大圣大贤,与吾神交意接于唐虞三代之上,于是悲焉喜焉手舞足蹈而不知焉,是之谓友古。然乎否乎?余曰:有一于此,齐桓公读书堂上,轮扁笑之,以为古人糟粕。盖书所载者古人之粗,所不可载者古人之精。粗为言,精为心也。今诚有志于古,乃嗜其粗而忽其精,泥其书而不得其心。所谓友而不心面友尔,敢以为君规?君矍然起谢曰:可矣。遂识其语。
正文·永庆院记 目录 正文·集虚书院记
友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版